De groepsvriendschap
We waren lid van dezelfde kleine alternatieve studentenvereniging in Groningen. Ons eetclubje bleek zo gezellig dat we er ook na de introductietijd nog mee doorgingen. We noemden onszelf Pronto en onder die naam gingen we ook na de studietijd door met elkaar in groepsverband zien. Ieder van ons had een vaste rol in de groep: de milieufreak, de organisator, de helper, de entertainer, de piekeraar enzovoort. We zien elkaar nog steeds en de rollen zijn min of meer gelijk gebleven.
We bestaan uit zeven mensen, twee mannen en vijf vrouwen. Zeven: dat is precies  het aantal dat door psychologen genoemd wordt als het gaat om de mogelijkheden om een groep te vormen. Wordt het  antal groter, dan krijg je binnen een groep groepsvorming, kleine coalities en samenzweringen. Dat we met zeven zijn wil niet zeggen dat de club -- die nu al meer dan twintig jaar bestaat -- niet zo z’n inzinkingen en oplevingen heeft gekend. Over allerlei zaken is ooit hevig gedebatteerd, en vooral over de vraag of het de bedoeling was dat partners erbij waren, en of de aanwezigheid van kinderen op prijs werd gesteld.